فناوری جدیدی به نام ارتباط خودرو با خودرو

خودروسازان دنیا و دولت ایالات متحده آمریکا به جدیت تحقیقات خود را پیرامون دو فناوری مهم دنبال می کنند که می توانند برقراری ارتباط میان خودروها و اشیاء پیرامونشان را امکان پذیر نمایند.

 فناوری جدیدی به نام ارتباط خودرو با خودرو  V2V

تصور کنید که به یک تقاطع نزدیک می شوید و همزمان خودروی دیگری چراغ قرمز را رد می کند. شما در وهله نخست نمی توانید آن ماشین را ببنید اما خودروی تان سیگنالی را از اتومبیل دیگر دریافت می کند که نشان می دهد در مسیر شما قرار دارد و نسبت به بروز تصادف احتمالی هشدار می دهد یا حتی به صورت خودکار ترمز می گیرد تا مانع از بروز سانحه شود.

اخیرا فناوری جدیدی به نام ارتباط خودرو با خودرو یا (V-2-V (Vehicle-to-Vehicle در دست توسعه است و خودروسازان مطرحی چون فورد نیز به عنوان روشی که می تواند مانع از افزایش آمار تصادفات شود، مشغول بررسی آن هستند.

در این فناوری، اطلاعات مربوط به موقعیت، سرعت و جهت حرکت ماشین ها از طریق سیگنال های وایرلس برای اتومبیل های دیگر دریافت یا از آنها ارسال می شود.

سپس، خودروها با استفاده از اطلاعات دریافتی خود، فاصله ایمن از یکدیگر را تشخیص می دهند تا از بروز تصادف جلوگیری کنند. مهندسان دانشگاه MIT در حال حاضر مشغول کار روی الگوریتم های فناوری V2V هستند که در واقع اطلاعات خودروهای دیگر را محاسبه نموده و مشخص می کند که در صورت قرار گرفتن اتومبیل دیگر در مسیر آن باید چه اقدامات پیشگیرانه برای برخورد نکردن با اتومبیل مجاور انجام دهد.

براساس مطالعه ای که توسط اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه ها در سال ۲۰۱۰ میلادی انجام گرفت، این فناوری از پتانسیل لازم برای کاهش ۷۹ درصد از سوانح جاده ای برخوردار است.

اما پژوهشگران صرفا فناوری ارتباطی V2V را مد نظر قرار ندارند و ارتباط خودرو با زیرساخت یا V2I (Vehicle-to-infrastructure) نیز در حال بررسی است. به لطف این فناوری، اتومبیل ها می توانند با مواردی نظیر تابلوهای سطح جاده ها یا علائم ترافیکی ارتباط برقرار نموده و اطلاعاتی را پیرامون مسائل ایمنی دریافت کنند.

در این روش همچنین اطلاعات ترافیکی از یک سیستم مدیریت عبور و مرور دریافت شده و خودرو به بهترین مسیرهای حرکت دسترسی پیدا می کند.

گزارشات منتشر شده از سوی اداره ملی ایمنی عبور و مرور در بزرگراه های ایالات متحده آمریکا نشان می دهد که قرار دادن این فناوری در خودروها و همچنین سیستم V2V در نهایت می تواند تا ۸۱ درصد از میزات سوانح رانندگی بکاهد.

این فناوری ها قادر است روش رانندگی ما را متحول نموده و ایمنی خودروها را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش دهد و خبر خوب آنکه، خودروسازان بزرگ دنیا سخت در تلاشند تا فناوری یاد شده را به حقیقت بدل کنند.

منبع : howstuffwork

تاریخچه خودرو

تاریخچه خودرو و صنعت خودرو سازی

خودرو به وسیله نقلیه چرخداری گفته می‌شود که موتور خود را حمل می‌کند این بدین معنی است که خودرو بدون ارتباط با وسیله دیگر و به کمک نیروی ماشینی خود، قادر به حرکت است.

دید کلی :

اصولاً برای تمام وسایلی که دارای منبع قدرت باشند و به خودی خود بتوانند حرکت کنند، می‌توان واژهٔ خودرو را بکار برد. لیکن کاربرد این واژه در زبان ما دارای محدوده مشخصی است که معمولاً به وسایل متحرکی گفته می‌شود که همگی دارای حرکت بوده و با زمین در تماس هستند. با این نگاه خودرو گونه‌ای وسیله موتوری چرخ‌دار است، که نخستین سازندگان آن را با هدف حمل‌ونقل سرنشینان در جاده‌ها طراحی نمودند. از نخستین تعاریف مخترعان اولیه اتومبیل، اینگونه استنباط می‌شود، که هدف آنها از استفاده چهار چرخ در طراحی اتومبیل‌های نخستین، انتقال یک تا هشت نفر بوده است.

شاید بتوان اولین ایدهٔ مکتوب در مورد وسیلهٔ نقلیه‌ای را که بدون نیروی انسان یا حیوانات قادر به حرکت باشد، در ایلیاد اثر هومر یافت. در قسمتی از رمان، هفاستوس (خدای آتش و فلزکاری) یک سه‌چرخهٔ متحرک می‌سازد و از آن برای جابجایی استفاده می‌کند. اما در عالم واقع، این وسیله برای اولین بار در سال ۱۶۷۸ توسط پدر فردیناند فربیست مبلغ مسیحی بلژیکی در چین طراحی و ساخته شد که توسط بخار کار می‌کرد. این خودرو اولیه ۶۵ سانتی‌متر طول داشت و به عنوان وسیله سرگرمی برای امپراتور چین ساخته شده بود.

اولین اتومبیل واقعی با نیروی بخار که برای جابجائی انسان و بار بکار گرفته شد در سال ۱۷۶۷ توسط نیکلاس جوزف کان فرانسوی طراحی و ساخته شد. خودرو کان می‌توانست ۴ تن بار به همراه ۲ خدمه را با سرعت ۷/۸ کیلومتر بر ساعت به حرکت درآورد. اولین تصادف خودروئی جهان نیز با این خودرو در سال ۱۷۷۱ اتفاق افتاد.

موتور احتراقی در سال ۱۸۶۰ میلادی به‌وسیلهٔ یک بلژیکی به نام اتین لونوار اختراع شد. پس از آن، روند تکامل صنعت خودروسازی تداوم یافت و در بین سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی در اروپا اختراعات مختلفی به وسیله چند تن از مهندسان انجام گرفت.

سال ۱۸۸۶ بعنوان سال تولد اتومبیل‌های مدرن امروزی شناخته می‌شود، کارل بنز مخترع آلمانی در این سال بنز پتنت-موتورواگن را عرضه نمود. از سال ۱۹۰۸ که فورد مدل تی توسط هنری فورد طراحی و ساخته شد، بسرعت کالسکه‌ها جای خود را به اتومبیل‌های موتوری دادند.

نخستین خودرو با موتور برون سوز یک موتور کوچک بود که بر روی یک گاری کوچک نصب شد. این خودرو را زیگفرد مارکوس در سال ۱۸۷۴ میلادی در شهر وین ساخت. موتور این وسیله نقلیه، موتور بخاری یا موتور برون سوز نام گرفت. اما به‌تدریج موتورهای برونسوز تبدیل به موتورهای درونسوز گردیدند. در موتورهای درونسوز، مخلوط هوا و گاز در داخل سیلندر به وسیله جرقه محترق می‌گردد. اولین نمونه موتور احتراق داخلی را یک مهندس آلمانی به نام نیکلاس اتو ساخت. موتورهای امروزی، در حقیقت نمونه تکامل یافته این موتور محسوب می‌شوند.

اختراع خودرو به کارل بنز نسبت داده می‌شود. او در سال ۱۸۸۵ موفق به ساخت اولین خودرو با موتور احتراقی گردید. در سال ۱۸۸۸ برتا بنز همسر کارل بنز اولین سفر خودروئی را با خودرو سه چرخ ساخت بنز انجام داد. در این سفر او فاصله ۱۰۶ کیلومتری مانهایم تا فورتزهایم را برای برگرداندن فرزندانش ریچارد و یوگن بصورت رفت و برگشت طی کرد. او دلیل این سفر را دیدار مادرش در فورتزهایم ذکر کرد ولی در حقیقت هدف او از این سفر نشان دادن قابلیتهای خودرو بود.

درعین حال، برخی به اشتباه، هنری فورد را به عنوان مخترع خودرو می‌دانند. این اشتباه به این خاطر رخ می‌دهد که هنری فورد، در واقع، ایدهٔ تولید اتومبیل ارزان قیمت را تحقق بخشید و استفاده از خودرو را در مقیاس گسترده و توسط مردم عادی امکان‌پذیر نمود. هنری فورد در سال ۱۸۹۱ یک موتور کوچک گازوئیلی طراحی کرد و سه سال بعد، یک ماشین گازوئیلی ساخت که به نام کالسکه بدون اسب شناخته می‌شود. ۵ سال بعد، هنری فورد طراحی ماشین‌های موسوم به مدل A و مدل T را آغاز کرد. او سرانجام توانست خط تولید و مونتاژ این اتومبیل‌ها را توسعه دهد تا تولید ماشین‌ها سریع‌تر و اقتصادی‌تر شود. مدل T اتومبیلی بود که در همه جای آمریکا به‌راحتی استفاده می‌شد و موتورش آنقدر قوی بودکه در زمین‌های ناهموار به راحتی حرکت می‌کرد. این اتومبیل، به سادگی تعمیر می‌شد و حتی یک کشاورز با کمی دقت می‌توانست قطعات معیوب آن را عوض کند. قیمت این اتومبیل در آن زمان، ۸۵۰ دلار بود. این قیمت اگرچه نسبت به درآمد مردمان عادی، قیمت بالایی محسوب می‌شد، ولی نسبت به اتومبیل‌های زمان خودش بسیار ارزان بود.

در سال ۲۰۱۰ شمار اتومبیل‌های فعال در سراسر جهان از رقم ۱ میلیارد خودرو عبور کرد، که نسبت به سال ۱۹۸۶ که شمار آنها ۵۰۰ میلیون دستگاه بود، به میزان دو برابر افزایش داشته است. تعداد روند تولید اتومبیل‌ها بسرعت افزایش دارد، که بیشترین نرخ رشد اتومبیل مربوط به کشورهای چین، هند و سایر کشورهای تازه صنعتی‌شده می‌باشد.

چندی از مقاطع بسیار مهم و تحولات اساسی در تاریخچه خودرو:

  • سال ۱۷۶۷ میلادی: ساخت اولین وسیله نقلیه خودروئی قابل استفاده توسط کان
  • سال ۱۸۷۶ میلادی: ساخت موتور چهارزمانه توسط اتو و لانگن
  • سال ۱۸۸۳ میلادی: ساخت موتور کاربراتوردار با دور زیاد توسط دیملر
  • سال ۱۸۸۴میلادی: ساخت اولین موتور سیکلت با قدرت ۲/۱ اسب بخار توسط دایلمر
  • سال ۱۸۸۵ میلادی:ساخت اتومبیل سه چرخه با دستگاه اشتعال برقی توسط بنز
  • سال ۱۸۹۳ میلادی: ساخت کاربراتورردولف دیزل
  • سال ۱۹۰۰ میلادی: طراحی ساختمان کلی اتومبیل به نحوی که امروزه هم رایج است
  • سال ۱۹۲۴ میلادی: ساخت یک خودرو با استفاده از موتور دیزل توسط کارخانه بنز
  • سال ۱۹۵۷ میلادی: ساخت موتور وانکل

منبع : ویکی پدیا